”خدا نیاورد آن روزى را که سیاست ما و سیاست مسئولین کشور ما پشت کردن به دفاع از محرومین و رو آوردن به حمایت از سرمایه دارها گردد و اغنیا و ثروتمندان از اعتبار و عنایت بیشترى برخوردار شوند. معاذ اللَّه که این با سیره و روش انبیا و امیر المؤمنین و ائمه معصومین- علیهم السلام- سازگار نیست.“

( صحیفه امام خمینی(ره)، جلد 20، صفحه 341 )

رهبر کبیر انقلاب اسلامی با ادبیات قرآنی سخن می‌گفت و یکی از واژه‌هایی که امام تأکید بسیار زیادی بر آن داشت واژه‌ی مستضعفان بود. ایشان به‌قدری بر حمایت از مستضعفان و محرومان تأکید داشتند که وی را رهبر پابرهنگان می‌خوانند.

اما پس از گذشت بیش از سه دهه از انقلاب شکوهمند اسلامی روزبه‌روز بر فاصله‌ی طبقاتی بین قشر محروم جامعه با چپاولگران مملکت بیشتر می‌شود. خطری که حضرت امام سعی می‌کرد همه را متوجه آن کند و تأکید داشتند که اگر اوضاع اقتصادی جامعه از عدالت اجتماعی به دور باشد و دراین‌بین انفجاری رخ دهد هیچ‌کس جلودار آن نخواهد بود و تأمین معیشت مردم را از واجبات حکومت اسلامی می‌دانست.

 

در قسمتی دیگر از صحیفه‌ی امام آمده است که ثروتمندان هرگز به خاطر تمکن مالی خود نباید در حکومت و حکمرانان و اداره‌کنندگان کشور اسلامی نفوذ کنند و مال و ثروت خود را بهانه فخرفروشی و مباهات قرار دهند و به فقرا و مستمندان و زحمت کشان افکار و خواسته‌های خود را تحمیل کنند. چیزی که درست عکس آن را در جامعه‌ی کنونی کشور شاهدیم. عده‌ای زالوصفت که بر بیت‌المال چنبره زده‌اند و اموال کشور را تاراج می‌کنند در پست‌های گوناگون دولتی و … با عداوت ورزیدن به مردم مستضعف میهن خود سعی در دور کردن نهضت کشور از نهضت خمینی دارند؛ اما باید بدانند که در سایه‌ی رهبر فرزانه‌ی انقلاب اسلامی از آن‌ها همین مردم مستضعف عبور خواهند کرد. ای‌کاش که فاصله‌ی فیش‌های حقوقی بافیش های نجومی از زمین تا آسمان نبود. ای‌کاش که تاراجگر بیت‌المال را ذخیره‌ی نظام نمی‌خواندند. ای‌کاش مسئولانی بودند که همچون مردم مستضعف جامه شب‌ها گرسنه سر بر بالین می‌گذاشتند و درد فقر را می‌چشیدند. ای‌کاش مدیران کارخانه‌هایی که حقوقی برای پرداخت به کارگران زحمت‌کششان ندارند خودشان فقط یک ماهی حقوق نگیرند. درر این آشفته‌بازار عقیدتی که دین و دنیای مردم به یغما می‌رود دولت واقعاً باید با تمام قدرت و علی نار برای محرومین دل بسوزاند و مثل پدری که اگر بچه‌اش گرسنه بماند چطور بادل افسرده دنبال این می‌رود که آنها را سیر کند. (مهرماه سال 62)

خاصیت حکومت محرومین این است که هم دولت‌مردش و هم نماینده مجلسش و هم حکومت و وزرایش باید بدانند که فقر یعنی چه؟ ملت عزیز ما که مبارزان حقیقى و راستین ارزش‌های اسلامى هستند، به‌خوبی دریافته‌اند که مبارزه با رفاه‌طلبى سازگار نیست؛ و آن‌ها که تصور مى‌کنند مبارزه درراه استقلال و آزادى مستضعفین و محرومان جهان با سرمایه‌دارى و رفاه‌طلبى منافات ندارد، با الفباى مبارزه بیگانه‌اند؛ و آنهایى هم که تصور مى‌کنند سرمایه‌داران و مرفهان بى‌درد با نصیحت و پند و اندرز متنبه مى‌شوند و به مبارزان راه آزادى پیوسته و یا به آنان کمک مى‌کنند، آب در هاون مى‌کوبند. بحث مبارزه و رفاه و سرمایه، بحث قیام و راحت‌طلبى، بحث دنیاخواهى و آخرت جویی دو مقوله‌اى است که هرگز باهم جمع نمى‌شوند؛ و تنها آنهایى تا آخر خط با ما هستند که درد فقر و محرومیت و استضعاف را چشیده باشند.فقرا و متدینین بی‌بضاعت گردانندگان و بپا دارندگان واقعی انقلاب هستند.

( صحیفه امام خمینی(ره)، جلد 21، صفحه 86)

 نیما بوالحسنی